خدمات موسسه

داوری صلح و سازش

داوری صلح و سازش

داوری

طرفین معامله می­توانند ضمن شرایط عقد یا در قرارداد دیگری با یکدیگر توافق کنند. چنانچه اختلافی راجع به اجرای قرارداد میان آن­ها ایجاد شد، یک یا چند داور که از قبل نام آن­ها را مشخص کرده ­اند، یا حتی پس از بروز اختلاف، آن­ها را معین خواهند کرد، به اختلاف آن­ها رسیدگی کرده و رای صادر کند.

بنابراین داوری عبارت است از اینکه افراد جامعه، اختلافات بین خود را توسط یک یا چند نفر معتمد به انتخاب خود حل­ وفصل کنند. حال ممکن است، رسیدگی به اختلاف و صدور رای توسط فردی باشد که طرفین دعوی وی را با تراضی یکدیگر انتخاب کرده باشند. یا اینکه مراجع قضایی آن­ها را انتخاب کنند. به این ترتیب در داوری و حکمیت، طرفین دعوی دادگاه را از مداخله در دعوی خود خارج کرده­ اند. داوری به دو نوع اختیاری و اجباری تقسیم می­شود، در داوری اختیاری، داور با تراضی طرفین تعیین می­شود. در داوری اجباری، طرفین دعوی یا یکی از آن­ها بدون داشتن تمایلی در رجوع به داوری مطابق قانون مجبور به رجوع به داور در اختلاف فیمابین می­ باشد؛ مانند تعیین داور توسط زوجین برای طلاق.

شایان ذکر است انتخاب احدی از وکلای دادگستری به عنوان داور مرضی الطرفین در قراردادها و یا سایر امور حقوقی در مقایسه با انتخاب اشخاص عادی,به دلیل اشراف به موضوعات قانونی شمارا از مراجعه به مراجع دادگستری و طی زمان های طولانی بی نیاز خواهد کرد.

صلح و سازش در دعاوی حقوقی

در امور مدنی و حقوقی خواهان و خواننده (اصحاب دعوی) در هر مرحله از دادرسی می توانند دعوی خود را از راه سازش خاتمه دهند. سازش بین طرفین یا در دفتر اسناد رسمی واقع شده، یا در دادگاه تنظیم می شود.چنانچه سازش در دفتر اسناد رسمی واقع شده باشد. دادگاه ختم موضوع را برابر سازش نامه در پرونده قید می كند و پس از آن مطابق مقررات اجرای اسناد رسمی، این سازش نامه قابلیت اجرایی خواهد داشت.

اگر سازش در دادگاه واقع شود، موضوع سازش و شرایط آن به ترتیبی كه واقع شده توسط دادگاه صورتجلسه می گردد و به امضای قاضی و اصحاب دعوی می رسد. اما اگر سازش در خارج از دادگاه و در دفتر اسناد رسمی واقع گردد یا اینكه سازش نامه غیررسمی باشد (مانند آنكه اصحاب دعوی در منزل خود سازش نامه ای را با حضور دو نفر گواه تنظیم كرده باشند)، باید در دادگاه حاضر شوند و به صحت و درستی آن اقرار نمایند. سپس دادگاه مفاد اقرارشان را صورتجلسه كند و این صورتجلسه توسط قاضی دادگاه و طرفین امضا شود. در صورت عدم حضور طرفین در دادگاه بدون عذر موجه، دادگاه بدون توجه به مندرجات سازش نامه، دادرسی را ادامه داده و در اصل قضیه تصمیم گیری خواهد كرد.

هر كسی می تواند در مورد هر ادعایی به طور كتبی از دادگاه درخواست كند كه طرف مقابل او را برای سازش به آنجا فراخواند و دادگاه نیز طرف مقابل را برای سازش دعوت می كند. بعد از حضور طرفین، دادگاه اظهارات هر دو طرف را استماع نموده و سعی در ایجاد سازش می كند. اگر برای قاضی ثابت شود كه طرفین به توافق نمی رسند و حاضر به سازش بین طرفین، دادگاه رسیدگی را پایان داده و گزارشات اصلاحی صادر می كند. مفاد سازش نامه كه طبق مقررات تنظیم می شود، نسبت به طرفین و ورثه و قائم مقام قانونی آنها معتبر می باشد و مانند احكام دادگاهها به موقع اجرا گذاشته خواهد شد.

صلح و سازش در امور کیفری

‎جرائم در یك دسته بندی عمده به دو نوع قابل گذشت و غیرقابل گذشت تقسیم می شوند. جرائم قابل گذشت به جرائمی گفته می شود كه قانونگذار به لحاظ رعایت مصالح اجتماعی یا خانوادگی جنبه خصوصی آنها را بر جنبه عمومی شان برتری داده است و تعقیب آنها موكول به شكایت شاكی است. حتی پس از اعلام شكایت نیز شاكی حق دارد از تعقیب متهم صرف نظر كند. بنابراین با اعلام گذشت او، تعقیب متهم متوقف خواهد شد.

‎در جرائم قابل گذشت یعنی جرائمی كه با گذشت شاكی و متضرر از جرم تعقیب، رسیدگی یا اجرای حكم متوقف می شود، گذشت باید به صراحت و بدون هیچ گونه قید و شرطی باشد.

‎این موضوع در ماده 82 قانون آئین دادرسی کیفری بیان شده، مقام قضایی این اختیار را دارد که جهت انجام سازش میان طرفین، موضوع را با توافق طرفین به شورای حل اختلاف یا شخص یا موسسه ای جهت میانجی گری ارجاع نماید و نتیجه ی میانجی گری مشروحاً و مستدلاً طی صورت مجلس قید و به امضای طرفین میرسد و برای انجام اقدامات بعدی و تایید ، نزد مقام قضایی مربوطه ارسال می گردد. صلح ممکن است به صورت معوض و یا غیر معوض صورت گیرد.

صلح و سازش در دعاوی خانوادگی

‎سازش در امور خانوادگی از پر کاربرد ترین راههای حل اختلاف میباشد. اصطلاح حکمیت که جایگزین لفظ داوری در امور خانواده شده نیز بابت ترویج صلح و سازش میان زوجین میباشد .

‎طبق ماده 27 قانون حمایت از خانواده مصوب سال 1392 در تمام موارد درخواست طلاق، به غیر از طلاق توافقي، دادگاه مکلف است جهت ايجاد صلح و سازش موضوع را به داوري ارجاع نماید . دادگاه در اين موارد بايد با توجه به نظر داوران رأي خویش را صادر نماید و اگر آن را قبول نداشته باشد، نظريه داوران را با ذکر دليل رد می کند.

‎طبق ماده واحده قانون اصلاح مقررات مربوط به طلاق زوج هایی که قصد دارند طلاق بگیرند و از یکدیگر جدا شوند برای رسیدگی به اختلاف خود، باید به دادگاه مدنی خاص مراجعه کنند و اقامه ی دعوا نمایند و فقط در صورتی که اختلاف میان زوجین از طریق دادگاه و حکمین هر دو طرف (که برگزیده ی دادگاه هستند) حل و فصل نگردد دادگاه از طریق صدور گواهی عدم امکان سازش زوجین را به دفاتر رسمی طلاق میفرستد. ثبت طلاق نیازمند گواهی عدم امکان سازش است و هیچ سردفتری حق ثبت طلاق بدون گواهی عدم سازش را ندارد و الا تخلف محسوب می شود و سردفتر خاطی سلب صلاحیت می گردد.

درخواست مشاوره حضوری

وکلا و کارشناسان حقوقی موسسه آوای عدل گیتی با دانش تخصصی حقوقی اماده ارایه مشاوره و پاسخگویی به شما کاربر ان عزیز میباشند پس از تکمیل فرم ذیل کارشناسان موسسه جهت تنظیم وقت مشاوره حضوری با شما تماس خواهند گرفت